Wysłany: 06-03-2005, 16:05 Opowiadanko - Granica niemożliwości
Siedząc przy oknie przypatrywała się pospiesznie idącym przechodniom. Krople deszczu pieściły gładką powierzchnię szyby. Zapaliła się latarnia obejmując swoim blaskiem ludzi stojących na przystanku. Co pewien czas niebo rozświetlało się błyskiem piorunów. Jeden autobus, drugi, trzeci...
Ulica opustoszała, miasto zamarło. Pozostał tylko jakiś człowiek, który grzebiąc w śmietniku, szukał jednocześnie swojego szcześcia, jakim był kawałek chleba, resztki jedzenia. Krople deszczu zdają się tańczyć, jakby każda kropelka żyła swoim własnym życiem. Odeszła od okna. Usiadła jak zawsze w swoim ulubionym fotelu, obitym zielonkawą skórką. Coś było w tym kolorze, coś, co przyciągało tak, jak i jej oczy. Siedziała tak w zadumie dłuższą chwilę. Czemu jest sama?Czemu nie ma przy niej nikogo?
Postawiła przed sobą lustro. Jak zahipnotyzowana spoglądała w głębię swego odbicia. Rozpusciła swe długie bujne włosy i dalej patrzyła, jakby chciała pokonać granicę szkła, odnależć szczeście w innym świecie. Krople deszczu niemiłosiernie uderzają o szybę. Jak błogi jest ten dżwięk! Rozkoszując się swą urodą dalej patrzyła w lustro...Co jakis czas przejeżdżający samochód wyrywał ją z letargu. Tafla szkła zdawała się przybierać kształt poruszonej tafli wody. Usłyszła głos:
-Chodż, nie bój się
Dreszcz przejął każdą cząstkę jej ponętnego pięknego ciała.
-Przyjdż do mnie!- usłyszała ponownie.
- Jak???Jak mam to uczynić?
- Przekrocz granicę niemożliwości...
Podeszła do lustra.
-Inny świat? A jednak! Koniec marnego życia?
-Biegnij-usłyszała głos wydobywający się z głębi innego świata.
-Pospiesz sie!
Huk. Lustro rozbiło się na tysiące drobinek szkła- jej szczęscia, innego swiata. Lezała z usmiechem na twarzy wpatrzona w w sufit. Jej piekne ciało było poprzecinane wstegami krwi. Leżała tak sobie, trzymając w ręku zaciśniety kawałek szkła- swojego szczęscia.
Tak inny swiat....
Deszcz przestaje padać. Ostatnie krople pospiesznie opuszczają powierzchnię okna.
Tak inny świat....
_________________
Przytul mnie życie...
No mówiąc szczerze jestem pod wrażeniem, widać że lubisz poezję, oby tak dalej
_________________ Have you seen a little girl around here?
____
Gość
Wysłany: 07-03-2005, 15:40
Świetne!!!!!, czytalam to tyle razy tzn twoje opowiadanie, jest takie świetne,czekam na dalszą część ,jestem podwrażeniem !! nigdy nie czytalam nic lepszego, no moze raz :d
Nie możesz pisać nowych tematów Nie możesz odpowiadać w tematach Nie możesz zmieniać swoich postów Nie możesz usuwać swoich postów Nie możesz głosować w ankietach Nie możesz załączać plików na tym forum Możesz ściągać załączniki na tym forum